کارتیژن ساشه

این در استئوآرتریت درجه ۱ و درد مفصلی نشان داده شده است. طراحی این بسته بندی مخصوص بیماران مبتلا به دیسفاژی (مشکل در بلع) می باشد که خوردن ان راحت است
با توجه به راهنما منتشر شده، گلوکوزامین سولفات در دوز روزانه ۱۵۰۰ میلی گرم خوراکی ترجیح داده میشود داروهای علامت دار در OA زانو( ۱۵۰۰میلی گرم شاسه / روز)
مقدار توصیه شده معمولا ۱۵۰۰ میلی گرم گلوکوزامین سولفات ۲پتاسیم کلراید برای افرادی است که مشکلات خاص مفصلی داشته. اکثر مطالعات پیشنهاد کرده اند که گلوکوزامین باید حداقل یک ماه برای تاثیر بیشتر به مصرف برسد
بر اساس مطالعه های انجام شده، نتايج حاصل از مصرف کارتیژن به عنوان گلوکوز آمين سولفات با نمک سديم بدون تأثير بر سطح فشار خون میباشد
هر دو مطالعه کوتاه مدت و بلند مدت (تا 3 سال) بر روی گلوکوزامین سولفات نشان داده اند که سطح پلاکت های گلوکز در بیماران نرمال یا در افرادی که سطوح گلوکز پایینی دارند یا حتی در افراد دیابتی اصلاح نمی شود. هیچ مرجع بهداشتی تا کنون هرگز از گلوکوزامین سولفات در افراد دیابتی استفاده نکرد.
گلوکوزامین یک مولکول نسبتا ساده است که حاوی گلوکز است وبرمبنای یک گزارش ایمنی . جای تعجب نیست که به طور طبیعی در بدن ما تولید می شود. برای استفاده طولانی مدت کاملا بی خطر است.
مسکن ها یا NSAID ها باعث ایجاد عوارض جانبی مانند تهوع، اسیدیته، استفراغ و غیره می شوند. محدوده محصولات کارتیژن دارای اثرات ضد درد و بدون عوارض جانبی است.

اسید اوریک محصول ضایعاتی است که از تجزیه پورین ها تشکیل شده است - مواد طبیعی موجود در بدن و در غذاهای خاصی که دارای محتوای پروتئین بالا از جمله گوشت ارگان، نوشیدنی های فروکتوز شیرین، مخمر و غذاهای دریایی است، از جمله مصرف غنی از پورین سبزیجات (مانند لوبیا، نخود فرنگی، عدس و اسفناج).

گلوكزامين ساخته شده از پوسته بيرونی غذاهای دریایی - بدون گوشت آن، بنابراین حاوی پورین نیست. این احتمال وجود ندارد که میزان اسید اوریک را افزایش دهد یا علائم نقرس را تشدید کند. بدون درمان، قسمت های نقرس حاد ممکن است به نقرس مزمن با تخریب سطوح مفصلی و ناهنجاری مفصلی تبدیل شود. بنابراین، گلوکوزامین می تواند به حفاظت از مفاصل کمک کند و قطعا برای مصرف بدون هیچ مشکلی برای بیمار نقرس یا ناتوان دارد.

خرید محصول